مصاحبه با نرگس محمدي در سالگرد 22 خرداد: - دوشنبه 21 خرداد 1386 [2007.06.11]
سيد امير موسوي
در اولين سالگرد حرکت اعتراضي زنان ايران در 22 خرداد، با نرگس محمدي، از فعالان جنبش زنان گفت و گو کرده ايم. وي بر اين باور است که زنان ايران در وضعيتي"بحراني" به سر مي برند
تعريف علمي جنبش، حركتي است با استراتژي معين و با مولفه هاي مشخص و در برگيرنده و فراگير كه بتواند مخاطبان اجتماعي را باخود همراه کند . از ديد شما آيا مي توان حركت هاي زنان در ايران را به نام جنبش زنان شناخت ؟
حركت زنان در كشور ايران بنا به دلايل مختلف متاسفانه توان و فرصت تبديل به يك جنبش اجتماعي را پيدا نكرده است . البته بخشي از دلايل متوجه حكومت ها بوده كه با خصلتي غير دموكراتيك و ساختاري متصلب ، روند شكل گيري جامعه مدني را به تعويق انداخته اند و بخشي نيزمتوجه ساخت اجتماعي و روشنفكران و فعالان اين عرصه بوده است. اما اين حركت، حركتي واقعي و دروني است كه شامل طيف هاي مختلفي از زنان و فعالان زن مي باشد
پس بگذاريد براي تسهيل در امر گفتگو از همان عنوان جنبش زنان استفاده کنم و بپرسم اين جنبش در چه وضعيتي بسر مي برد؟
متاسفانه طي سالهاي گذشته حضور زن در جامعه و رسانه ها و در انظار بين الملل، بيشتر ازمنظر تبليغات سياسي ـ ايدئولوژيك و نمايش حكومتي بوده كه طبيعتا نه تنها خواسته ها و مطالبات زنان جامعه ايران را نمايندگي نكرده ، بلكه نمودي غير واقعي از حضورزنان در عرصه اجتماع داشته است. نگاهي به آمار زنان در حوزه هاي ساختار سياسي قدرت [رهبري ، رياست جمهوري ، شوراي نگهبان ، مجمع تشخيص مصلحت ساختار اداري ، قضايي ، آموزش و حتي احزاب سياسي دولتي و غير دولتي] نشان از واقعيت دردناكي در ارتباط با حقوق پايمال شده زنان جامعه ايران دارد. هرچند طي اين دوران زنان مقاوم و فعال و مبارز و متفكر بسياري هم بوده اند كه برخي در راه آرمان و اهداف خود حتي دست از جان كشيدند و جان فدا كردند و برخي مشقات زندان و محروميت هاي اجتماعي و ... را تحمل نمودند و البته برخي نيز قرباني شرايط سخت شدند و عده اي نيز علي رغم همه مصيبت ها و دردها وايستادند كه ما شاهد تداوم منويات سياسي ـ حقوقي و اجتماعي آنان هستيم، اما با رشد ارتباطات گسترده و افزايش ميزان وسطح تحصيلات، رشد پديده شهرنشيني و بسياري مؤلفه هاي ملي و بين المللي تاثير گذار ، آرام آرام زنان جامعه دنبال تعيين جايگاهي براي خود در تحولات جاري جامعه و مناسبات و روابط پيچيده آن هستند
يعني پس از سير دوران هاي مختلف سياسي ـ اجتماعي به همراه تغيير و تحولات سريع جهاني و با استفاده از ابزار و تكنولوژي مدرن ، حركتي از سوي زنان در حال شكل گيري است كه ريشه در حيات سياسي ـ اجتماعي ملت ايران دارد . واقعيت اين است كه طرح مطالبات و خواسته هاي مساوات طلبانه زنان ايران در حركت ملت ايران به سوي دموكراسي، آزادي وعدالت اجتماعي، قابل تقدير وتعريف است. بي هيچ مبالغه و شعار و توهمي بايد گفت كه نسل جديد زنان دركنار تلاش هاي نسل پيشين ، اكنون به دنبال احقاق حقوق واقعي خود است. البته اين حركت هم مثل بسياري از حركت هاي اجتماعي ـ صنفي ـ سياسي و ... ديگر مي تواند مبتلا و دچار آفت ها و آسيب هايي گردد . اما به هر حال در اين فراز و نشيب و سعي و خطا ، در مجموع بر آيند حركت، قابل قبول و تحول آفرين و درون زا ست . مي توان گفت كه بيشتر جنبش هاي زنان در جهان که به دنبال تعيين جايگاهي براي خود در تحولات آن جامعه و ثبت در تاريخ خود بوده اند،ريشه در حيات سياسي ـ اجتماعي ملت ها داشته است و حركت زنان در ايران نيز مستثني از اين قاعده نيست و من نسبت به آينده اين حركت خوش بين و اميدوار هستم
سيد امير موسوي
در اولين سالگرد حرکت اعتراضي زنان ايران در 22 خرداد، با نرگس محمدي، از فعالان جنبش زنان گفت و گو کرده ايم. وي بر اين باور است که زنان ايران در وضعيتي"بحراني" به سر مي برند
تعريف علمي جنبش، حركتي است با استراتژي معين و با مولفه هاي مشخص و در برگيرنده و فراگير كه بتواند مخاطبان اجتماعي را باخود همراه کند . از ديد شما آيا مي توان حركت هاي زنان در ايران را به نام جنبش زنان شناخت ؟
حركت زنان در كشور ايران بنا به دلايل مختلف متاسفانه توان و فرصت تبديل به يك جنبش اجتماعي را پيدا نكرده است . البته بخشي از دلايل متوجه حكومت ها بوده كه با خصلتي غير دموكراتيك و ساختاري متصلب ، روند شكل گيري جامعه مدني را به تعويق انداخته اند و بخشي نيزمتوجه ساخت اجتماعي و روشنفكران و فعالان اين عرصه بوده است. اما اين حركت، حركتي واقعي و دروني است كه شامل طيف هاي مختلفي از زنان و فعالان زن مي باشد
پس بگذاريد براي تسهيل در امر گفتگو از همان عنوان جنبش زنان استفاده کنم و بپرسم اين جنبش در چه وضعيتي بسر مي برد؟
متاسفانه طي سالهاي گذشته حضور زن در جامعه و رسانه ها و در انظار بين الملل، بيشتر ازمنظر تبليغات سياسي ـ ايدئولوژيك و نمايش حكومتي بوده كه طبيعتا نه تنها خواسته ها و مطالبات زنان جامعه ايران را نمايندگي نكرده ، بلكه نمودي غير واقعي از حضورزنان در عرصه اجتماع داشته است. نگاهي به آمار زنان در حوزه هاي ساختار سياسي قدرت [رهبري ، رياست جمهوري ، شوراي نگهبان ، مجمع تشخيص مصلحت ساختار اداري ، قضايي ، آموزش و حتي احزاب سياسي دولتي و غير دولتي] نشان از واقعيت دردناكي در ارتباط با حقوق پايمال شده زنان جامعه ايران دارد. هرچند طي اين دوران زنان مقاوم و فعال و مبارز و متفكر بسياري هم بوده اند كه برخي در راه آرمان و اهداف خود حتي دست از جان كشيدند و جان فدا كردند و برخي مشقات زندان و محروميت هاي اجتماعي و ... را تحمل نمودند و البته برخي نيز قرباني شرايط سخت شدند و عده اي نيز علي رغم همه مصيبت ها و دردها وايستادند كه ما شاهد تداوم منويات سياسي ـ حقوقي و اجتماعي آنان هستيم، اما با رشد ارتباطات گسترده و افزايش ميزان وسطح تحصيلات، رشد پديده شهرنشيني و بسياري مؤلفه هاي ملي و بين المللي تاثير گذار ، آرام آرام زنان جامعه دنبال تعيين جايگاهي براي خود در تحولات جاري جامعه و مناسبات و روابط پيچيده آن هستند
يعني پس از سير دوران هاي مختلف سياسي ـ اجتماعي به همراه تغيير و تحولات سريع جهاني و با استفاده از ابزار و تكنولوژي مدرن ، حركتي از سوي زنان در حال شكل گيري است كه ريشه در حيات سياسي ـ اجتماعي ملت ايران دارد . واقعيت اين است كه طرح مطالبات و خواسته هاي مساوات طلبانه زنان ايران در حركت ملت ايران به سوي دموكراسي، آزادي وعدالت اجتماعي، قابل تقدير وتعريف است. بي هيچ مبالغه و شعار و توهمي بايد گفت كه نسل جديد زنان دركنار تلاش هاي نسل پيشين ، اكنون به دنبال احقاق حقوق واقعي خود است. البته اين حركت هم مثل بسياري از حركت هاي اجتماعي ـ صنفي ـ سياسي و ... ديگر مي تواند مبتلا و دچار آفت ها و آسيب هايي گردد . اما به هر حال در اين فراز و نشيب و سعي و خطا ، در مجموع بر آيند حركت، قابل قبول و تحول آفرين و درون زا ست . مي توان گفت كه بيشتر جنبش هاي زنان در جهان که به دنبال تعيين جايگاهي براي خود در تحولات آن جامعه و ثبت در تاريخ خود بوده اند،ريشه در حيات سياسي ـ اجتماعي ملت ها داشته است و حركت زنان در ايران نيز مستثني از اين قاعده نيست و من نسبت به آينده اين حركت خوش بين و اميدوار هستم
No comments:
Post a Comment