پناهجوی ايرانی با اولين کسانی که برخورد ميکند صاحبان خانه های استيجاری است .بسياری از اهالی وان از کرايه دادن منازل خود به پناهجو خودداری می کنند و راه را برای سود جويان بی اخلاق باز می گذارند .پناهجو به دليل نداشتن يک در امد ثابت و گاه عدم بر خورداری از حمايت دوستان و اقوام خود با مشکل کرايه ماهيانه دست به گريبان است .از اين رو در خانه هايئ ارزان قيمت خشتی و گلی مسکن ميکند که متوسط اجاره ان ۸۰ تا ۱۰۰ ليره ترکيه است .اين خانه ها در فصل تابستان لانه عقرب و موش های خانگی و در زمستان فاقد هر گونه سيستم گرما رسانی است و نيز فاقد هر گونه امکانات بهداشتی از جمله حمام های متعارف .دوش . است .البته اين امر ريشه در معضل بزرگ دولت ترکيه در تامين انرژی برای پناهجو در فصل زمستان که در شهر وان گاه تا ۸ ماه طول ميکشد نيز دارد .اهالی وان برای به دست اوردن انرژی ذغال سنگ استفاده ميکنند که متوسط هزينه ساليانه ان ۴۵۰ دلار است و اين مبلغ به ۶۵۰ دلار به علاوه اينکه اگر ساختمان مجهز به شوفاژ باشد ماهيانه ۵۰ دلار به مخارج ان اضافه ميشود .از نظر رفت و امد داخل شهری اهالی وان و ديگر شهرهای ترکيه به ندرت وفقط در موارد ضروری ازتاکسی استفاده ميکنند .اصلی ترين وسيله حمل و نقل شهری مينی بوس هايئ هستند که حداقل سرانه کرايه ان معادل با نرخ تاکس در ديگر کشورهاست .و طبيعی است که اين معضل نيز بار مضاعفی بر دوش پناهجو می گذارد .معضل اساسی ديگر ارزاق عمومی است که با قيمت های باور نکردنی عرضه ميشود .يک قرص نان در شهر وان مساوی با سه برابر ان در تهران است . برنج روغن و کالاهای فاقد کيفيت گاه با دو سه برابر نرخ ايران و ديگر کشورها ی منطقه عرضه می شوند .اين امر زندگی را حتی برای تبعه ترک نيز سخت تر ميکند .شهر وان يکی از فقير ترين شهر های ترکيه است و هر اعياد با هجوم روستائيان بی بضاعتبه شمار انها افزوده ميشود .تمامی اين معضلات در مقايسه با رفتار و نحوه پاسخگويئ کميساريای عالی پناهندگان سازمان ملل کامل ميشود .اين شعبه بر خلاف بسياری از شعب مستقر در شهر های اروپايئ و حتی ديگر شهرهای ترکيه از اعطای کمک به پناهجو جويان خودداری ميکنند .در اغلب کشورهای اروپايی فرد پناهجو در طول رسيدگی به تقاضای پناهندگی از حمايت مالی پزشکی و مسکن برخوردارند اما اين شعبه از دادن کمک مالی حتی به قبول شدگان سر باز می زند .و مرحله ای به نام مصاحبه مالی را جلو پای پناهنده قرار ميدهد که نتيجه منفی ان از قبل مشخص است .پناهجو به محض مشاهده ساختمان اين شعبه که با سيستم های خاردار و دوربين های مدار بسته و ده ها پليس محافظت ميشود دچار سر خوردگی عظيمی ميشود.تمامی تقاضاها از درب کوچکی که روی درب اهنين و نفوذ ناپذيرساختمان قرار دارد شنيده ميشود و اگر بخت يار باشد به سوال کننده جوابی کوتاه و گاه نارامد به او داده ميشود .اين در به ندرت به روی پناهجو باز ميشود و اگر شخص در مراحل بررسی پرونده رای به استينتاف و رد تقاضايش داده شده باشد حتی اين جواب از او دريغ ميشود .ورور به اين ساختمان فقط با تعيين وقت قبلی و تنها برای مصاحبه اصلی يا مالی و گاه برای جلسات مشاوره بی حاصلی ممکن است .که توسط افرادی بی مسئوليت و فاقد اگاهی نسبت به وضعيت پرونده مشاوره شونده اداره ميشوند .در حال حاضر تعداد زيادی پناهنده از کشورهای مختلف مخصوصا ايران در شهر وان به سر ميبرند که نيمی از انها را جوانان بهايئ تشکيل ميدهند .سيل مهاجرت اين جوانان از چند سال قبل اغاز شده و به دليل حمايت جامعه بهايئان خارج از ايران از مهاجرت اين افراد به امريکا تنها کسانی که در طول شش ماه موفق به خروج ازبرزخ وان ميشوند فقط بهايئان هستند .