در وان ترکيه چه ميگذرد .

پناهندگی يکی از معضلاتی است که پس از تثبيت پايه های حکومت استبدادی گريبان گير مردم ايران شده و يکی ديگر از رکودهای منفی را برايشان رقم زده است.اکنون می توانيم به ساده گی ادعا کنيم که کشورهای خاور ميانه بل اخص ايران و ترکيه بزرگترين صادر کننده و وارد کننده پناهنده و پناهجو هستند که در ميان اين کشورها شعب کميساريای عالی پناهندگان سازمان ملل در ترکيه و دولت ترکيه در بدرفتاری با پناهندگان شهرت بسزايئ دارد و از همه مشهور تر شعبه وان است .شهر وان واقع در شرق ترکيه به دليل نزديکی با مرز از عمده ترين ايستگاههای ورود پناهندگان است که از بی عدالتی حکومتهای استبدادی می گريزند.بی خبر از اينکه در چاه بزرگتری بنام بی عدالتی سازمان ملل و بی عدالتی دولت ترکيه خواهند افتاد .اکنون در شهر وان پناهجويانی وجود دارند که پس از گذشت بيش از پنج سال بدون جواب و بی بهره از حداقل حقوق و مزايای انسانی زندگی می کنند .پناهجو به محض ورود به ترکيه در صورتی که فاقد گذرنامه باشد اجبارا بايد در شهر وان خود را به کميساريای عالی پناهندگان سازمان ملل و نيز به شعبه اتباع خارجی اداره پليس معرفی کرده و اجازه اقامت دريافت کند .دريافت اين اقامت برای هر پناهجو برای مدت شش ماه به مبلغ ۲۳۰ ليره جديد ترک تمام ميشود .در صورتی که پناهجو دارای خانواده باشد اين مبلغ به سه برابر خواهد رسيد .پناهجو از هيچ گونه حقوق مادی و معنوی برخوردار نيست و بايد همچون يک تبعيدی زندگی کند .پناهجو حق خروج از شهر وان را ندارد و در طول هفته بايد دو بار به شعبه اتباع خارجی اداره پليس رفته و حضور خود را با امضا اعلام کند .در صورتی که يکبار برای امضا حاضر نشود بايد متحمل بازداشت تحقير توهين و گاه ضرب و شتم و در سهل ترين صورت برای مدتی نا معلوم هر روز امضا شود .پناهجو اجازه کار ندارد و در صورتی که پليس موفق به دستگيری پناهجوی شاغل شود غير از جريمه نقدی کارفرما شخص پناهجو در معرض خطر بازداشت و ديپورت به کشورش قرار می گيرد .در کشوری که داعيه تمدن اروپايی دارد و خواستار حضور در جامعه اروپايی است اگر پناهجويی دچار اختلاف با يک تبعه ترک شود حتی در صورت محق بودن حق مراجعه به پليس را ندارد و در صورت مراجعه با بی اعتنايی و گاه حق کشی مسلم روبرو ميشود .به گفته عزيز نسين طنز پرداز بزرگ ترکيه در کتاب ادمهای بی شناسنامه پناهنده از نظر دولت ترکيه در زمانی که به وجودش برای اخذ پول نيازی هست و از همه مهمتر بده بستان های سياسی با دولت هايشان ـزنده و در صورتی که احتياج به کمک داشته باشد مرده و فاقد هويت است .دولت ترکيه به پناهجو همچون يک وارد کننده ارز می نگرد اما از به رسميت شناختن حقوق انسانی او در همين حد نيز اکراه دارد .بده بستان های سياسی دولت ترکيه با دولتها مخصوصا جمهوری اسلامی در سالهای گذشته منجر به تحويل تعداد زيادی از پناهندگان سياسی به کشور ايران و در نتيجه منجر به اعدام حبس و شکنجه و بازداشت های طولانی مدت شده است .پناهجو حاضر به تحمل همه مصائب غير از باز گردانده شدن به کشورش و گرفتار شدن در ان سيستم ديکتاتوری ولايت فقيه است اما حضور مشقت بار او در ترکيه گاه برای دولت ترکيه غير قابل تحمل ميشود .و ديپورتهای دسته جمعی و انفرادی را رقم ميزند .اهالی شهر وان نيز که قريب به اتفاق انها را کردها تشکيل ميدهند در بدرفتاری دولت ترکيه با پناهجويان شرکت دارند .در حالی که اغلب همين کردها از بی اعتنايئ دولت مرکزی نسبت به اوضاع خود شکايت دارند .