بيانيه تحليلی بنياد دمكراسی و حقوق بشر كردستان ايران در رابطه با برگزاری انتخابات شوراها و مجلس خبرگان
انتخابات يكی از نمادهای دمكراسی در كشورهای توسعه يافته و مدرن است، حق حاكميت مردم جزو حقوق طبيعی و انسانی جوامع بشری است كه ناشی از فطرت وجودی انسان هايی است كه به دليل برخورداری از تمامی مواهب بشری و عقل و شعور و سواد كافی حق انتخاب درست را دارا هستند . در كشورهای توسعه يافته انتخابات در والاترين شكل خود بروز و ظهور می يابد و ساختارهای قدرت حاكمان را درهم می ريزد و سياست های داخلی و خارجی را متحول می كند ، در واقع دمكراسی ابزاری است برای ابراز وجود و بروز شخصيت جوامع انسانی
در كشورهای توسعه نيافته ای مانند ايران كه دارای ساختارهای متصلب اجتماعی ، فرهنگی و سياسی است متأسفانه انتخابات از معنی و ذات وجودی خود كه همانا آزادی انتخاب است ، خالی شده و به ابزاری جهت تزئين دكان قدرتمنداران بدل شده است، استفاده ابزاری در طی ساليان مديد از انتخابات، آن را به نازلترين جايگاه خود، هم پيش جهانيان و هم پيش توده های هوشيار مردم بدل كرده است
پيشنياز يك انتخاب صحيح ، بروز و ظهور آزادی های اساسی يك ملت است ، كه در اعلاميه جهانی حقوق بشر آمده است. وجود احزاب قدرتمند، جامعه مدنی توانا، مطبوعات مستقل و آزاد، نخبگانی با تقوای سياسی و اجتماعی، توده هايی متشكل، ريشه كنی فقر و بی سوادی، داشتن اشتغال و آموزش و وجود شهروندان دمكرات و آزادمنش از ابتدايی ترين شرايطی است كه قبل از برگزاری هر انتخاباتی بايد مهيا شود
حاكميت جمهوری اسلامی كه فقط در فكر بقا و ماندگاری خود به هر شيوه ممكن است، از بروز و تحقق حداقل های ممكن برای برگزاری يک انتخابات صحيح جلوگيری می كند. در چنين شرايطی كه باندهای قدرت و ثروت، جايگاه احزاب فراگير و مسئول را گرفته اند، برگزاری انتخابات تنها باعث جابجايی چهره هايی تكراری، مشخص و شناخته شده می شود . انتخاب كسانی كه به هيچ كسی پاسخگو نيستند تنها باعث گسترش و نهادينه تر شدن فساد در ابعاد مختلف آن در نهادهای قدرت می شود
در چنين شرايطی مشخص نيست كه تودهای ناراضی چگونه می توانند و بايد اعتراض خود را بروز دهند. در طی ساليان اخير با تعطيلی روزنامه ها و بازداشت و سركوب روزنامه نگاران، بازداشت فعالين سياسی و دگرانديش، فشار بر احزاب و انحلال آنها، وجود فقر و بی كاری و مشكلات عديده اجتماعی، انتخابات معنی و مفهوم اصلی خود را از دست داده است، بويژه در كردستان كه هيچكدام از پيش زمينه های برگزاری يك انتخابات آزاد در ابتدايی ترين شكل آن هم امكان بروز و ظهور ندارد
بنا برآنچه گذشت بنياد دمكراسی و حقوق بشر كردستان ايران هر چند برگزاری هر انتخاباتی را تمرينی برای مردم سالاری و بالا بردن هوش و ذكاوت مردم در تشخيص هر چه بهتر سره از ناسره می داند، از حاكميت می خواهد برای پرهيز از خسران بيشتر، حق حاكميت مردم بر سرنوشت خودشان را به رسميت بشناسد و برای جلوگيری از وخيم تر شدن اوضاع، با اتكا بر درآمدهای بالای نفتی، زمينه های بروز و تحقق اعلاميه جهانی حقوق بشر را فراهم كرده، آزادی احزاب و تشكل ها، آزادی بيان و تجمعات، آزادی روزنامه نگاران در بند، محو فقر و گسترش فرهنگ مشاركت مدنی و تربيت شهروندان دمكرات و آزاد را فراهم كند که در غير اينصورت برگزاری انتخابات ، آب در هاون كوبيدن است و هيچ فايده ای برای مشروعيت حاكميت ندارد.دبيرخانه بنياد دمكراسی وحقوق بشر كردستان ايران
انتخابات يكی از نمادهای دمكراسی در كشورهای توسعه يافته و مدرن است، حق حاكميت مردم جزو حقوق طبيعی و انسانی جوامع بشری است كه ناشی از فطرت وجودی انسان هايی است كه به دليل برخورداری از تمامی مواهب بشری و عقل و شعور و سواد كافی حق انتخاب درست را دارا هستند . در كشورهای توسعه يافته انتخابات در والاترين شكل خود بروز و ظهور می يابد و ساختارهای قدرت حاكمان را درهم می ريزد و سياست های داخلی و خارجی را متحول می كند ، در واقع دمكراسی ابزاری است برای ابراز وجود و بروز شخصيت جوامع انسانی
در كشورهای توسعه نيافته ای مانند ايران كه دارای ساختارهای متصلب اجتماعی ، فرهنگی و سياسی است متأسفانه انتخابات از معنی و ذات وجودی خود كه همانا آزادی انتخاب است ، خالی شده و به ابزاری جهت تزئين دكان قدرتمنداران بدل شده است، استفاده ابزاری در طی ساليان مديد از انتخابات، آن را به نازلترين جايگاه خود، هم پيش جهانيان و هم پيش توده های هوشيار مردم بدل كرده است
پيشنياز يك انتخاب صحيح ، بروز و ظهور آزادی های اساسی يك ملت است ، كه در اعلاميه جهانی حقوق بشر آمده است. وجود احزاب قدرتمند، جامعه مدنی توانا، مطبوعات مستقل و آزاد، نخبگانی با تقوای سياسی و اجتماعی، توده هايی متشكل، ريشه كنی فقر و بی سوادی، داشتن اشتغال و آموزش و وجود شهروندان دمكرات و آزادمنش از ابتدايی ترين شرايطی است كه قبل از برگزاری هر انتخاباتی بايد مهيا شود
حاكميت جمهوری اسلامی كه فقط در فكر بقا و ماندگاری خود به هر شيوه ممكن است، از بروز و تحقق حداقل های ممكن برای برگزاری يک انتخابات صحيح جلوگيری می كند. در چنين شرايطی كه باندهای قدرت و ثروت، جايگاه احزاب فراگير و مسئول را گرفته اند، برگزاری انتخابات تنها باعث جابجايی چهره هايی تكراری، مشخص و شناخته شده می شود . انتخاب كسانی كه به هيچ كسی پاسخگو نيستند تنها باعث گسترش و نهادينه تر شدن فساد در ابعاد مختلف آن در نهادهای قدرت می شود
در چنين شرايطی مشخص نيست كه تودهای ناراضی چگونه می توانند و بايد اعتراض خود را بروز دهند. در طی ساليان اخير با تعطيلی روزنامه ها و بازداشت و سركوب روزنامه نگاران، بازداشت فعالين سياسی و دگرانديش، فشار بر احزاب و انحلال آنها، وجود فقر و بی كاری و مشكلات عديده اجتماعی، انتخابات معنی و مفهوم اصلی خود را از دست داده است، بويژه در كردستان كه هيچكدام از پيش زمينه های برگزاری يك انتخابات آزاد در ابتدايی ترين شكل آن هم امكان بروز و ظهور ندارد
بنا برآنچه گذشت بنياد دمكراسی و حقوق بشر كردستان ايران هر چند برگزاری هر انتخاباتی را تمرينی برای مردم سالاری و بالا بردن هوش و ذكاوت مردم در تشخيص هر چه بهتر سره از ناسره می داند، از حاكميت می خواهد برای پرهيز از خسران بيشتر، حق حاكميت مردم بر سرنوشت خودشان را به رسميت بشناسد و برای جلوگيری از وخيم تر شدن اوضاع، با اتكا بر درآمدهای بالای نفتی، زمينه های بروز و تحقق اعلاميه جهانی حقوق بشر را فراهم كرده، آزادی احزاب و تشكل ها، آزادی بيان و تجمعات، آزادی روزنامه نگاران در بند، محو فقر و گسترش فرهنگ مشاركت مدنی و تربيت شهروندان دمكرات و آزاد را فراهم كند که در غير اينصورت برگزاری انتخابات ، آب در هاون كوبيدن است و هيچ فايده ای برای مشروعيت حاكميت ندارد.دبيرخانه بنياد دمكراسی وحقوق بشر كردستان ايران
No comments:
Post a Comment