کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)
زنان آگاه و مبارز ایران در پی دهها سال بیحقوق و تحمل ستم مضاعف جنسی و طبقاتی، عزم کردهاند حقوق از دست رفته خود را باز بیابند. هشت مارس و ۲۲ خرداد نشانگر این واقعیت است که زنان ایران به پا خواستهاند و دیگر حاضر نیستند وضع حقارتآمیز و سراسر تبعیض آمیزی را که رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی در ۲۷ سال گذشته به آنها تحمیل کرده است، بهپذیرند. جنبش مبارزاتی زنان ایران به عنوان بخشی از مبارزات رهائی بخش تودههای رنج کشید مردم، مانند سایر جنبشهای اجتماعی در جریان سرکوبهای وسیع اجتماعی و سیاسی به ویژه در دهه ۶۰، متحمل صدمات ژرفی شد. این جنبش در جریان رشد مبارزات اجتماعی در سالهای اخیر به تدریج جایگاه خود را بازیافته و میرود در مسیر تکامل خود، با همپیوندی با سایر جنبشهای ترقیخواهانه و برابریطلبانه جامعه ایران، نظیر جنبش کارگری و جنبش دانشجوئی سکان مبازرات رهائی بخش تودههای مردم از قید نظام و مناسبات غیرانسانی حاکم بر ایران را به دست گیرند. همپیوستگی جنبشهای اجتماعی و اعمال رهبری ترقیخواهانه بر مبارزات رهائی بخش تودههای مردم ایران، خوفی است که رژیم شب و روزش را با آن میگذراند. بی دلیل نیست حتی از کوچکنرین حرکت حقخواهانه واهمه دارد و آن را وحشیانه سرکوب میکند
رژیم باید بداند و حتما هم میداند به همین دلیل هم سرکوب میکند، بلاخره روزی از درون این حرکتهای کوچک، حرکت بزرگی شکل خواهد گرفت و بساط جنایات آن را برخواهد چید. حکومتی که اساس آن بر دیکتاتوری، استبداد، سرکوب و کشتار و خونریزی بوده، حق آزادی زیست، پوشش، بیان اندیشه، قلم و مطبوعات و اجتماعات را این همه سال از مردمی که برآنها حکومت میکند دریغ کرده است، مسلم است تن به تغییر و اقدامات مسالمت آمیز نخواهد و در نهایت راه سرنگونی انقلابی خود را هموار میسازد
رژیم به دنبال گدائی امنیت و بقای خود از شیطان بزرگ است. زیرا میداند جامعه به دنبال ۲۷ سال سرکوب در حال طغیان است و بیش از این سرکوب کارآئی نخواهد داشت و آمریکا که مترصد سوار شدن بر نارصایتی مردم ایران است، میتواند مانع بلائی شود که تودههای مردم ایران بر سر رژیم خواهند آورد. اعمال هژمونی جنبشهای ترقیخواهانه و برابری طلبانه کارگران، زنان و دانشجویان بر مبارزات تودههای مردم ایران میرود که این کج اندیشی حاکمان اسلامی را نیز به خواب و خیالی برای رژیم تبدیل کنند
کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید) سرکوب تجمع زنان در میدان هفت تیر را قویا محکوم میکند و به فعالیتهای خود برای آزادی دستگیرشدگان و همه زندانیان سیاسی ادامه خواهد داد
کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)۲۵ خرداد ۱۳۸۵ برابر با ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶
زنان آگاه و مبارز ایران در پی دهها سال بیحقوق و تحمل ستم مضاعف جنسی و طبقاتی، عزم کردهاند حقوق از دست رفته خود را باز بیابند. هشت مارس و ۲۲ خرداد نشانگر این واقعیت است که زنان ایران به پا خواستهاند و دیگر حاضر نیستند وضع حقارتآمیز و سراسر تبعیض آمیزی را که رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی در ۲۷ سال گذشته به آنها تحمیل کرده است، بهپذیرند. جنبش مبارزاتی زنان ایران به عنوان بخشی از مبارزات رهائی بخش تودههای رنج کشید مردم، مانند سایر جنبشهای اجتماعی در جریان سرکوبهای وسیع اجتماعی و سیاسی به ویژه در دهه ۶۰، متحمل صدمات ژرفی شد. این جنبش در جریان رشد مبارزات اجتماعی در سالهای اخیر به تدریج جایگاه خود را بازیافته و میرود در مسیر تکامل خود، با همپیوندی با سایر جنبشهای ترقیخواهانه و برابریطلبانه جامعه ایران، نظیر جنبش کارگری و جنبش دانشجوئی سکان مبازرات رهائی بخش تودههای مردم از قید نظام و مناسبات غیرانسانی حاکم بر ایران را به دست گیرند. همپیوستگی جنبشهای اجتماعی و اعمال رهبری ترقیخواهانه بر مبارزات رهائی بخش تودههای مردم ایران، خوفی است که رژیم شب و روزش را با آن میگذراند. بی دلیل نیست حتی از کوچکنرین حرکت حقخواهانه واهمه دارد و آن را وحشیانه سرکوب میکند
رژیم باید بداند و حتما هم میداند به همین دلیل هم سرکوب میکند، بلاخره روزی از درون این حرکتهای کوچک، حرکت بزرگی شکل خواهد گرفت و بساط جنایات آن را برخواهد چید. حکومتی که اساس آن بر دیکتاتوری، استبداد، سرکوب و کشتار و خونریزی بوده، حق آزادی زیست، پوشش، بیان اندیشه، قلم و مطبوعات و اجتماعات را این همه سال از مردمی که برآنها حکومت میکند دریغ کرده است، مسلم است تن به تغییر و اقدامات مسالمت آمیز نخواهد و در نهایت راه سرنگونی انقلابی خود را هموار میسازد
رژیم به دنبال گدائی امنیت و بقای خود از شیطان بزرگ است. زیرا میداند جامعه به دنبال ۲۷ سال سرکوب در حال طغیان است و بیش از این سرکوب کارآئی نخواهد داشت و آمریکا که مترصد سوار شدن بر نارصایتی مردم ایران است، میتواند مانع بلائی شود که تودههای مردم ایران بر سر رژیم خواهند آورد. اعمال هژمونی جنبشهای ترقیخواهانه و برابری طلبانه کارگران، زنان و دانشجویان بر مبارزات تودههای مردم ایران میرود که این کج اندیشی حاکمان اسلامی را نیز به خواب و خیالی برای رژیم تبدیل کنند
کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید) سرکوب تجمع زنان در میدان هفت تیر را قویا محکوم میکند و به فعالیتهای خود برای آزادی دستگیرشدگان و همه زندانیان سیاسی ادامه خواهد داد
کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)۲۵ خرداد ۱۳۸۵ برابر با ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶
No comments:
Post a Comment