بحران هسته ای: تفسیر سیاسی خبرگزاری روسی نووستی

پیشنهاد واشنگتن، تمامی حیله های ایران را وارد مرحله ای جدید می سازد که ممکن است یا بسیار کوتاه مدت باشد و یا به درازا بکشد. شرط آمریکا برای آغاز مذاکرات مستقیم با تهران، به گفته رایس، امتناع ایران از غنی سازی آتی اورانیوم است. ایران در کل پیشنهاد واشنگتن برای آغاز مذاکرات را تایید کرد که در اینجا پیشرفت اوضاع می تواند به دو صورت باشد اولین سناریو کوتاهترین آن است: تهران موضع خود را روشن می کند و اعلام می کند که آماده مذاکرات است، اما بهیچ وجه قصد ندارد از حق خود برای غنی سازی اورانیوم صرفنظر کند. در هر صورت تا کنون دولت ایران به کرات اعلام نموده است که به هیچ وجه از این کار امتناع نمی کند. در این صورت تهران بازی دیپلماسی را می بازد. آمریکا با نشان دادن حسن نیت خود برای وارد شدن به مذاکرات، گامی نمایشی بسوی تهران که حتی با آن روابط دیپلماسی ندارد، برداشته است و تهران نخواسته که او هم گامی بردارد. بدین ترتیب مذاکرات گسیخته می شوند، روسیه هیچ استدلالی برای حمایت از مرحله مذاکرات نخواهد داشت و راه برای اعمال تحریم باز می شود. یک منبع غیر رسمی آمریکایی، تاکید نمود که در صورت گسیختن مرحله مذاکرات، در رابطه با متن قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد توافق حاصل شده است. طبق این سناریو، تحریم علیه ایران سریعاً اعمال خواهد شد و تمامی شرکت کنندگان در "روند اتمی ایران" براحتی از یک بن بست به بن بست دیگری وارد می شوند سناریوی دوم که کمی طولانی تر می باشد: ایران نه جواب مثبت می دهد و نه جواب منفی که این کار را ایران بسیار عالی بلد است، اما در عین حال اعلام تمایل می کند که تمامی مسائل بطور کل در مذاکرات بررسی شوند. از سوی دیگر روسیه و سایر میانجیگران واشگتن را راضی می کنند که در هر صورت سر میز مذاکرات بنشیند و ایران و پیشنهادات آن را بشنود این سناریو می تواند دو پرده داشته باشد. پرده اول: تهران از اعلامیه های پیشین خود صرفنظر می کند و با توقف غنی سازی اورانیوم با توان خود موافقت می کند و بعنوان مثال تصمیم سازشکارانه ای که مسکو خیلی وقت است تهیه نموده، یعنی غنی سازی اورانیوم تحت کنترل شدید آژانس بین المللی انرژی اتمی در موسسه مشترک غنی سازی اورانیوم در خاک روسیه را می پذیرد. دراینجا دولتمردان ایران با چند مشکل رویارو می شوند: باید تغییری تا این حد رادیکالی در موضع خود را به مردم ایران توضیح دهند، اما در عوض تمامی جامعه جهانی نفسی راحت می کشد. آمریکا جنگ را آغاز نمی کند و در ایران سلاح هسته ای ساخته نمی شود پرده دوم: مذاکرات ادامه می یابند و به هیچ نتیجه ای نمی رسند، چرا که ایران لجوجانه بر حرف خود پافشاری می کند و آمریکا هم بر حرف خود. بعد از مدتی، آمریکا از دور مذاکرات خارج می شود. پس از آن همان تحریم خواهد بود. تهران این بار نیز از لحاظ دیپلماتیک می بازد، اما واشنگتن که تجربه ای تلخ از انتقادات جهانی پس از جنگ عراق دارد، این بار اینگونه جلوه خواهد کرد که در چارچوب سازمان ملل متحد، هر آنچه را که ممکن بود انجام داد تا از درگیری نظامی با ایران دوری کند و در این صورت نیز تمامی شرکت کنندگان در این مسئله، از یک بن بست به بن بست دیگری وارد می شوند اینطور که به نظر می رسد، ایران قصد ندارد از برنامه های پیشین خود برای غنی سازی اورانیوم صرفنظر کند و این بدان معناست که اولین و کوتاه ترین سناریو، بیش از همه محتمل ا هر طور هم که باشد، فقط همین معلوم است که: فرجام کار نزدیک می شود